Historia polskiego performance

Wrocław


We Wrocławiu zaistniały "Teatr Sensibilistyczny" 1957, "Teatr Katastroficzny" 1958, Teatr Trumna (Adam Rząsa). W latach 1962-1966 A. Rząsa realizuje przedstawienia jako przedstawienia. W latach 70. przedstawienia atelier Kompozycji Emocjonalnej, Wojciecha Stefanika, Grzegorza Dutkiewicza, Barbary Kozłowskiej, Andrzeja Dudka-Dürera także in. Wrocławscy performerzy posiadali wprawdzie ogromnie skromne środki, ale zdołali utworzyć swoje para-instytucje jak galerie ("Katakumby", pinakoteka "Babel", "Zakład ponad Fosą", "Ośrodek Działań Plastycznych", pinakoteka "X", Plastyczna scenka Spektaklu Autorskiego – Ambasada Lingua Ryszarda Piegzy, – struktury alternatywne wobec sieci placówek kontrolowanych przez ówczesne władze. W tym kręgu ukazywało się podobnie pierwsze danie bezdebitowe zaświadczenie artystyczne od chwili 1972 – organ szkoła wyższa Kompozycji Emocjonalnej. W latach 80. w największym stopniu spektakularną inicjatywą była "Pomarańczowa Alternatywa".