Kraków
Kraków w tym względzie był spóźniony, opanowany przez Tadeusza Kantora, Jerzego Beresia i Grupę Krakowską, która podtrzymywała wciąż saga o swojej, ongi minionej awangardowości. Jerzy Bereś wielokrotnie, inauguracja krytykował performance i odmawiał mu autentyczności. młódź artyści zainteresowani performance paradoksalnie musieli i pokonać tarcie podobnie ze strony artysty cieszącego się dużym autorytetem i uprawiającym sztukę żywą (Władysław Kaźmierczak, Artur Tajber, Marek Chlanda, zgrupowanie AWACS: Piotr Grzybowski & Maciej Toporowicz, zgrupowanie M.U.R. Andrzej Ciepłucha, Barbara Śliwa, Jerzy Witkowski).
W Krakowie miała punkt pierwsza, szersza prezentacja polskiego performance w maju 1981. W pierwszym festiwalu sztuki performance w Krakowie – "Performance / Manifestacje" wzięli udział: Andrzej Dudek-Duerer (Wrocław), Władysław Kaźmierczak (Kraków), Marek żądany (Warszawa), Fredo Ojda (Warszawa), Marek Sobociński (Toruń), Wojciech Stefanik (Wrocław), Michał Bieganowski (Wrocław), Jan Świdziński (Warszawa), Artur Tajber (Kraków), Anastazy Wiśniewski (Jastrowie), Daniel wnuk (Warszawa), zgrupowanie M.U.R. (Kraków), oraz rozłożenie ciała programem zgrupowanie "Łódź Kaliska". Kurator: Władysław Kaźmierczak / komitet organizacjyjny: Piotr Borowicki, Artur Tajber, Władysław Kaźmierczak.
W X międzynarodowych Spotkaniach Krakowskich w listopadzie 1981 wzięli wkład w wystawie podobnie performerzy: Ewa Partum, Pinińska-Bereś, Jerzy Bereś, Andrzej Dudek-Duerer, Rasa Todosjewicz, Stuart Brisley, Christine Chifrun, Ian Robertson, Wojciech Stefanik, Albert van der Veide, Andrzej Matuszewski, Władysław Kaźmierczak, Artur Tajber; interwencyjnie: Maciej Toporowicz i Piotr Grzybowski. Osobną rolę w kształtowaniu sztuki w Krakowie odegrała Masza Potocka spośród galerią PI, która w prywatnym mieszkaniu prezentowała poniekąd fascynujący program (Bruszewski, Bereś, Warpechowski). przez powierzchowny mgnienie oka w latach 1980-1981 galeria Jaszczury prowadzona przez członka grupy "Łódź Kaliska" – Adama Rzepeckiego prezentowała pierwsze performance (jako performance) Warpechowskiego i Kaźmierczaka. galeria przełamała wyłączność na wystawianie "awangardowej sztuki".
W połowie lat 80. powstała nowa galeria QQ prowadzona przez Łukasza Guzka, Cezarego Woźniaka i Krzysztofa Klimka. którzy zaproponowali wątpliwy prototyp galerii, niezauważający lokalne układy artystyczne i konwencjonalną prezentację sztuki.
W latach 1986-1989 funkcjonowała galeria gt (współdzieląca lokalizację spośród Teatrem Mandala), założona i prowadzona przez Artura Tajbera i Barbarę Maroń, prezentująca przeważnie sztulę performance, instalacji i formy parateatralne (Alastair MacLennan, Brian Kennedy, Rory Donaldson, Trevor Cromie, Truus Bronkhorst, Brygida Serafin... vide – przegląd 4 DNI)