1981-1989 okres Solidarności, stanu wojennego i końcówki ustroju komunistycznego
Na początku lat 80. w sztuce performance nastąpił epoka wyczerpania i kryzysu. Wielu artystów performerów porzuciło tą sztukę dla przedtem uprawianych dyscyplin. W Polsce zakłócanie performance nastąpił niejako wzajemnie z pojawieniem się stanu wojennego. Po niesłychanie burzliwym, pełnym nadziei okresie nastąpił dramatyczny zwrot wobec adresem wycofywaniu się z życia publicznego. Lata 1982-1984. były okresem totalnego zniechęcenia i braku nadziei na tworzenie sztuki wolnej i eksperymentującej. jednakże w połowie lat 80. pojawiło się nowe pokolenie młodych, które chciało wręcz zaznać tej formy sztuki. Performance z tego okresu nie miał przedtem zero wspólnego z performance z lat 70.
Performerzy rozpoczynający swoje wystąpienia w tym czasie:
- Andrzej Mitan (Grójec)
- Ewa Zarzycka (Lublin)
- Grzegorz Kowalski (Warszawa)
- Jacek Malicki (Warszawa)
- Jan Piekarczyk (Warszawa)
- Janusz Bałdyga (Warszawa)
- Jerzy Onuch (Warszawa)
- Jerzy Truszkowski (Warszawa)
- Józef Bury (Kraków)
- Leopold Duszka-Kołcz (Wrocław)
- Łukasz Skąpski (Kraków)
- Maciej Toporowicz (Kraków)
- Marek Chlanda (Kraków)
- Marcin Jerzmanowski (Kraków)
- Paweł Kwaśniewski (Warszawa)
- Peter (Piotr) Grzybowski (Kraków)
- Przemysław Kwiek (Warszawa)
- Tomasz Sikorski (Warszawa)
- Waldemar Bochniarz (Lublin)
- Waldemar Petryk (Warszawa)
- Zygmunt Piotrowski (Warszawa)
- Grupa AWACS (Grzybowski & Toporowicz), Kraków
- Grupa KONGER 1984-1986 (Artur Tajber, Marian Figiel, Marcin Krzyżanowski, Barbara Maroń, Piotr Grzybowski, Kazimierz Madej, Władysław Kaźmierczak), Kraków
- Pomarańczowa alternatywa 1982-1989. Wrocław